Κέτωση και Κετογονική Δίαιτα

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΚΕΤΩΣΗ;

Σε μια φυσιολογική κατάσταση, το σώμα σας χρησιμοποιεί γλυκόζη που λαμβάνεται από υδατάνθρακες για να παράγει ενέργεια. Όταν οι υδατάνθρακες διασπώνται, το απλό σάκχαρο που προκύπτει μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως μια βολική πηγή καυσίμου. Η επιπλέον γλυκόζη αποθηκεύεται στο ήπαρ και τους μύες σας ως γλυκογόνο και διασπάται μέσω μιας διαδικασίας που ονομάζεται γλυκογονόλυση εάν απαιτείται επιπλέον ενέργεια ελλείψει της πρόσληψης υδατανθράκων από τη διατροφή.

Ο περιορισμός της ποσότητας υδατανθράκων που καταναλώνετε προκαλεί το σώμα σας να κάψει το αποθηκευμένο γλυκογόνο και να αρχίσει να χρησιμοποιεί το λίπος ως καύσιμο. Κατά τη διαδικασία αυτή, παράγονται υποπροϊόντα που ονομάζονται κετονικά σώματα. Μπαίνετε σε κατάσταση κέτωσης όταν αυτές οι κετόνες συσσωρεύονται σε ένα ορισμένο επίπεδο στο αίμα σας. Το σώμα θα εισέλθει σε κέτωση μόνο εάν το σάκχαρο στο αίμα πέσει αρκετά χαμηλά ώστε να χρειαστεί εναλλακτικό καύσιμο από το λίπος.

Η κέτωση δεν πρέπει να συγχέεται με την κετοξέωση, μια επιπλοκή που σχετίζεται με τον διαβήτη. Σε αυτή τη σοβαρή κατάσταση, η έλλειψη ινσουλίνης προκαλεί την πλημμύρα της κυκλοφορίας του αίματος από υπερβολικές κετόνες. Εάν δεν αντιμετωπιστεί, η πάθηση αυτή μπορεί να αποβεί μοιραία. Η κέτωση που προκαλείται από τη διατροφή έχει ως στόχο να διατηρήσει τα επίπεδα κετονών αρκετά χαμηλά ώστε να αποφευχθεί η κετοξέωση.

ΜΙΑ ΚΕΤΟΓΟΝΙΚΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑΙΣΤΟΡΙΑ

Για να εντοπίσουμε τις ρίζες της τάσης της κετογονικής δίαιτας, πρέπει να ανατρέξουμε στο 500 π.Χ. και στις παρατηρήσεις του Ιπποκράτη. Ο πρώτος γιατρός σημείωσε ότι η νηστεία φαινόταν να βοηθά στον έλεγχο των συμπτωμάτων που τώρα συνδέουμε με την επιληψία. Ωστόσο, χρειάστηκε μέχρι το 1911 για να διεξάγει η σύγχρονη ιατρική μια επίσημη μελέτη σχετικά με το πώς ο θερμιδικός περιορισμός επηρέαζε τους επιληπτικούς ασθενείς. Όταν ανακαλύφθηκε ότι η θεραπεία ήταν αποτελεσματική, οι γιατροί άρχισαν να χρησιμοποιούν νηστείες για να βοηθήσουν στον έλεγχο των επιληπτικών κρίσεων.

Δεδομένου ότι δεν είναι δυνατόν να παραμείνει κανείς σε νηστεία για πάντα, έπρεπε να βρεθεί μια άλλη μέθοδος για τη θεραπεία της πάθησης. Το 1921, οι Stanley Cobb και WG Lennox ανακάλυψαν την υποκείμενη μεταβολική κατάσταση που προκαλείται από τη νηστεία. Την ίδια περίπου εποχή, ένας ενδοκρινολόγος ονόματι Rollin Woodyatt διεξήγαγε μια ανασκόπηση της έρευνας σχετικά με τον διαβήτη και τη διατροφή και κατάφερε να εντοπίσει ενώσεις που απελευθερώνονται από το ήπαρ κατά τη διάρκεια μιας κατάστασης νηστείας. Αυτές οι ίδιες ενώσεις παράγονταν όταν οι άνθρωποι κατανάλωναν υψηλά επίπεδα διαιτητικού λίπους ενώ παράλληλα περιόριζαν τους υδατάνθρακες. Αυτή η έρευνα οδήγησε τον Δρ Russel Wilder να δημιουργήσει το κετογονικό πρωτόκολλο για τη θεραπεία της επιληψίας.

Το 1925, η Δρ. Mynie Peterman, συνάδελφος του Wilder, ανέπτυξε μια καθημερινή φόρμουλα για την κετογονική δίαιτα που αποτελούνταν από 10 έως 15 γραμμάρια υδατανθράκων, 1 γραμμάριο πρωτεΐνης ανά κιλό σωματικού βάρους και όλες τις υπόλοιπες θερμίδες από λίπος. Αυτό επέτρεψε στο σώμα να εισέλθει σε μια κατάσταση παρόμοια με την πείνα, στην οποία το λίπος καιγόταν για ενέργεια, παρέχοντας παράλληλα αρκετές θερμίδες για να επιβιώσουν οι ασθενείς. Άλλες θεραπευτικές χρήσεις των κετογονικών δίαιτων εξακολουθούν να διερευνώνται, συμπεριλαμβανομένων των πιθανών θετικών επιδράσεων για τη νόσο Αλτσχάιμερ, τον αυτισμό, τον διαβήτη και τον καρκίνο.

ΠΩΣ ΕΙΣΕΡΧΕΤΑΙ ΤΟ ΣΩΜΑ ΣΤΗΝ ΚΕΤΩΣΗ;

Η αύξηση της πρόσληψης λίπους σε τόσο υψηλά επίπεδα αφήνει πολύ λίγο «περιθώριο» για την κατανάλωση άλλων μακροθρεπτικών συστατικών και οι υδατάνθρακες περιορίζονται περισσότερο. Η σύγχρονη κετογονική δίαιτα διατηρεί τους υδατάνθρακες σε λιγότερο από 30 γραμμάρια την ημέρα. Οποιαδήποτε ποσότητα υψηλότερη από αυτή εμποδίζει το σώμα να εισέλθει σε κέτωση.

Όταν οι υδατάνθρακες της διατροφής είναι τόσο χαμηλοί, το σώμα αρχίζει να μεταβολίζει το λίπος. Μπορείτε να καταλάβετε εάν τα επίπεδα κετονών στο σώμα σας είναι αρκετά υψηλά ώστε να σηματοδοτούν μια κατάσταση κέτωσης, δοκιμάζοντας έναν από τους τρεις τρόπους:

• Αιματόμετρο
• ταινίες ούρων
• Αλκοτέστ

Οι υποστηρικτές της κετογονικής δίαιτας ισχυρίζονται ότι η εξέταση αίματος είναι η πιο ακριβής από τις τρεις λόγω των τύπων κετονικών ενώσεων που ανιχνεύει.

ΟΦΕΛΗ ΤΟΥΚΕΤΟΓΟΝΙΚΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ

1. Προώθηση της απώλειας βάρους: Η κετογονική δίαιτα μπορεί να μειώσει την περιεκτικότητα σε υδατάνθρακες στο σώμα, να αποσυνθέσει τη ζάχαρη που αποθηκεύεται στο ήπαρ και τους μύες για να παρέχει θερμότητα και, αφού καταναλωθεί η ζάχαρη που αποθηκεύεται στο σώμα, θα χρησιμοποιήσει λίπος για καταβολισμό. Ως αποτέλεσμα, το σώμα σχηματίζει μεγάλο αριθμό κετονικών σωμάτων και τα κετονικά σώματα αντικαθιστούν τη γλυκόζη για να παρέχουν στο σώμα την απαραίτητη θερμότητα. Λόγω της έλλειψης γλυκόζης στο σώμα, η έκκριση ινσουλίνης είναι ανεπαρκής, γεγονός που εμποδίζει περαιτέρω τη σύνθεση και τον μεταβολισμό του λίπους και, επειδή η αποσύνθεση του λίπους είναι πολύ γρήγορη, ο λιπώδης ιστός δεν μπορεί να συντεθεί, μειώνοντας έτσι την περιεκτικότητα σε λίπος και προωθώντας την απώλεια βάρους.

2. Πρόληψη επιληπτικών κρίσεων: μέσω της κετογονικής δίαιτας μπορεί να αποτρέψει τους ασθενείς με επιληψία από επιληπτικές κρίσεις, να μειώσει τη συχνότητα των ασθενών με επιληψία και να ανακουφίσει τα συμπτώματα.

3. Δεν είναι εύκολο να πεινάς: η κετογονική δίαιτα μπορεί να καταστείλει την όρεξη, κυρίως επειδή τα λαχανικά της περιέχουν φυτικές ίνες, οι οποίες αυξάνουν την όρεξη του ανθρώπινου σώματος. Ο κορεσμός, το πλούσιο σε πρωτεΐνες κρέας, το γάλα, τα φασόλια κ.λπ., παίζουν επίσης ρόλο στην καθυστέρηση του κορεσμού.

ΠΡΟΣΟΧΗ:ΜΗΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΤΕ ΠΟΤΕ ΤΗΝ ΚΕΤΟ ΔΙΑΙΤΑ ΑΝ:

Θηλασμός

Εγκυος

Διαβητικός

Πάσχει από νόσο της χοληδόχου κύστης

Επιρρεπείς σε πέτρες στα νεφρά

Λήψη φαρμάκων που ενδέχεται να προκαλέσουν υπογλυκαιμία

Αδυναμία καλής πέψης του λίπους λόγω μεταβολικής πάθησης

Σύστημα πολλαπλής παρακολούθησης γλυκόζης αίματος, β-κετονών αίματος και ουρικού οξέος αίματος: